Kret

Centrum Kreta

Gry online
Wersja angielska






VGRAPH 3.0 - szczegóły

Edytor graficzny VGRAPH 3.0 to jeden z najbardziej rozbudowanych w historii programów pracujących pod systemem DOS. Co prawda dzisiaj może on zaciekawić przede wszystkim hobbystów i koneserów ale wydaje się, że nawet po tylu latach jakie minęły od jego powstania wart jest prezentacji.

Program charakteryzuje się następującymi właściwościami:

  • okienkowy interfejs graficzny z ikonami, dymkami, suwakami, checkboxami, listami rozwijanymi, menu kontekstowym i przesuwanymi oknami, jeden z najbardziej rozbudowanych interfejsów kiedykolwiek zrealizowanych w programach pracujących pod DOSem
  • możliwość prostej konfiguracji widocznych elementów menu
  • pełny zapis wektorowy grafiki z rozbudowaną możliwością późniejszej edycji wszystkich elementów, z wykorzystaniem kaskad okien
  • praca w 16-to i 256-cio kolorowych trybach graficznych, w rozdzielczości do 1024x768 pikseli
  • szeroki zestaw konfigurowalnych narzędzi do rysowania
  • możliwość importu i eksportu grafiki we własnym formacie zapisu wektorowego oraz w kilku formatach rastrowych
  • rysowanie z wykorzystaniem predefiniowanych figur, tekstów, bitmap a także rysowanie z 'wolnej ręki', tzw. freehand przy pomocy dowolnie wybranego wzoru, z poźniejszą możliwością edycji zapamiętanego przez program kształtu
  • wbudowany (niedokończony) własny procesor tekstu, umożliwiający edycję opisów do wykorzystania w procesie tworzenia obrazów
  • jednowierszowy edytor tekstów
  • wbudowane edytory: edytor animacji (niedokończony), czcionek wektorowych (!), czcionek rastrowych, gradientów cieniujących oraz wzorów rastrowych z podręcznej biblioteki
  • możliwość pracy na obrazach o maksymalnych rozmiarach 10000x10000 pikseli, z podglądem całego rysunku
  • bardzo rozbudowane możliwości projektowania i edycji elementów wykorzystujących krzywe Beziera, z praktycznie nieograniczoną liczbą (krzxywe złączone) punktów kontrolnych
  • możliwość wypełnień przy wykorzystaniu wzorów rastrowych z biblioteki podręcznej lub grafik importowanych z plików
  • skomplikowane wypełnienia i cieniowania przy wykorzystaniu wiązek równoległych, zbieżnych i rozbieżnych, z możliwością dowolnego ustalania punktu zbieżności lub kąta nachylenia wiązki, oraz długości efektywnego rysowania wzdłuż promienia
  • możliwość zdefiniowania do 16 kolorów przezroczystych
  • wprowadzenie siatki z punktami ciążenia o dowolnie ustalanym skoku w osiach X i Y, co niezwykle ułatwia trafianie w określone punkty rysunku
  • jednoczesna edycja dwóch obrazów
  • lupa - korekta rysunku pod powiększeniem z możliwością późniejszej edycji, zupełny ewenement w grafice wektorowej
  • możliwość pracy na liście wprowadzonych elementów rysunku, z kasowaniem, kopiowaniem, zmianą pozycji grupy elementów na rysunku, importem lub eksportem zaznaczonych elementów na dysk oraz ze zmianą kolejności rysowania obiektów
  • obsługa kilkuset typów drukarek, oczywiście podłączonych do dzisiaj już zanikającego portu LPT oraz możliwośc wydruku do pliku
  • możliwość przekolorowania wybranych kształtów przez uprzednio wskazane kolory zamienne (np. czerwony we wskazanym obszarze jest zamieniany na zielony)
  • wbudowany edytor animacji
  • automatyczna konwersja 256-kolorowych obrazów na 16-kolorowe albo na monochromatyczne
  • konwersja formatów plików rastrowych z przeskalowaniem, wycinaniem podobrazów, odbiciami lustrzanymi, z możliwością automatycznej konwersji z podglądem
  • program posiadał własny podsystem (driver) funkcji graficznych napisanych w asemblerze, rozpoznający i obsługujący dziesiątki kart graficznych (w systemie DOS program sam musiał dbać o obsługę kart graficznych)
  • własny menadżer pamięci, buforujący dane w pamięci XMS lub na dysku (w zależności od potrzeb)
  • wszystkie operacje rysowania są wykonywane na wirtualnym buforze w pamięci, dzięki czemu możliwa jest prawidłowa praca algorytmów wypełniających i cieniujących oraz błyskawiczne rysowanie fragmentów rysunku odsłanianych podczas jego przewijania
  • jedną z opcji uruchamianych z programu był Kret!

Obsługę wersji 2.1 programu dokumentowała spora instrukcja, która miała ponad 350 stron. Dokumentacja do wersji 3.0 nigdy nie powstała, dlatego do pliku z programem dołączona została instrukcja dla wersji 2.1. Co prawda w wersji 3.0 interfejs został gruntownie przebudowany, ale sama edycja elementów i ich parametry zmieniły się w niewielkim stopniu. Niestety, podczas konwersji formatów nie zachowały się żadne rysunki, jakie licznie ilustrowały opisywane problemy. Jednak zapaleni hobbyści zapewne będą mogli wyciągnąć z tego opisu wiele użytecznych informacji. Na potrzeby niniejszej publikacji został uwspółcześniony do wersji 3.0 niewielki, za to bardzo poglądowy fragment instrukcji, uzupełniony o aktualne zrzuty ekranu.

Podstawowe różnice między wersją 2.1 a 3.0 edytora VGRAPH polegają na dodaniu nowocześniejszego interfejsu graficznego oraz możliwości edycji obrazów większych niż ekran. Dodane zostały też nieliczne opcje, takie jak wprowadzenie pojedynczego wiersza tekstu czy konwersja formatów graficznych. Rozszerzone zostały możliwości wbudowanego edytora tekstu, wprowadzono także szereg ułatwień w obsłudze programu. Dodano także obsługę kolejnych formatów graficznych (GIF, TIFF i TARGA). W przypadku sposobów wprowadzania i edycji elementów graficznych zmiany są niewielkie i wynikają przede wszystkim ze zmienionego interfejsu. Parametry elemetów graficznych pozostały w dużej mierze niezmienione. W tym zakresie instrukcja do poprzedniej wersji dość dobrze opisuje także możliwości wersji 3.0.

Prace nad programem zostały przerwane ze względu na brak perspektyw dla programów dzialających w systemie DOS. Jedynie w planach pozostały niezrealizowane funkcje, takie jak:

  • ujednolicenie obsługi wszystkich opcji
  • dokończenie procesora tekstów oraz dodanie możliwości importu stworzonych za jego pomocą opisów na rysunki wykonywane w edytorze
  • możliwość dołączania wykorzystanych w rysunku plików zewnętrznych (np. bitmap) do zbioru z zapisem obrazu, co ułatwiłoby przenoszenie wykonanych dokumentów
  • wprowadzenie możliwości importu całego obrazu zapisanego w formacie wektorowym edytora i traktowanie go jako pojedynczego elementu rysunku dzięki czemu można byłoby tworzyć biblioteki rysunków w formacie wektorowym
  • obroty i skalowanie już wprowadzonych elementów
  • dokończenie animacji, włącznie z generowaniem kolejnych klatek poprzez zdefiniowanie przesunięcia elementów, ich skalowanie i obrót, wprowadzenie możliwości zdefiniowania funkcji przekształceń dla poszczególnych punktów kontrolnych określających kształt elementów, oraz dodanie generowania animacji w formacie GIF
  • obsługa kolejnych trybów graficznych, np. pracy w 64K kolorów
  • dodanie obsługi kolejnych formatów graficznych, takich jak JPG
  • w następnej wersji planowano wprowadzić obiekty 3D

Przed rozpoczęciem pracy z programem warto przeczytać dołączony do niego plik "czytaj.txt". Z jego zawartością można się też zapoznać odczytując plik "czytaj.vtx" za pomocą wbudowanego w edytor VGRAPH prostego procesora tekstu. Plik ten jest zapisany w formacie własnym edytora.

Oto jeszcze jeden zrzut ekranu VGRAPHa z wbudowanego edytora tekstu, z otwartym plikiem "czytaj.vtx"

Edytor graficzny VGRAPH 3.0

Oczywiście w edytorze graficznym VGRAPH 3.0 są też nieliczne błędy, które zapewne już nigdy nie zostaną poprawione...

Powrót


Centrum Kreta - gry online
Copyright 2007-2010 ALB Systemy Komputerowe